KSV Venray e.o. Clubshow 2019 KSV

Dag 1

Bijna traditioneel wordt op de zaterdag, één week voor aanvang show, de tt ruimte schoon gemaakt. Zo ook deze keer. Een vijftal vrijwilligers slaan de hand aan de bezems, lampenkappen, zwart doek en zeilen om alles in gereedheid te brengen voor het grote opbouwen, s-maandags voor de show. Tegelijkertijd zijn drie vrijwilligers onderweg naar America om de klapkooien e.d. op te halen. Er wordt flink doorgewerkt. Weer tegelijkertijd worden tombola spullen binnen gebracht. Het mag er zijn. Zachtjes tikt de regen op de ramen, binnen is het droog en goed van temperatuur. Het is weer effe wennen, maar naar een uurtje heeft iedereen zijn draai gevonden. Tijd voor koffie dus. De sfeer is prima, er is zelfs tijd voor een lolletje. Zo rond één uur is er gedaan, wat gedaan moest worden. De arena is er klaar voor. Weliswaar nog vroeg wordt er nog na genoten van een gesponsord pilsje (Jan bedankt).

Maandag weer een dag.

Dag 2

Gisteravond, maandagavond zijn we begonnen met opbouwen. Je kunt zien dat een paar keer achter elkaar op dezelfde locatie vruchten begint af te werpen. Men weet wat er moet gebeuren, hoe dat moet worden aangepakt, waar een en ander ligt en waar het moet komen te staan. Soepeltjes ontstaat de ene rij kooien na de andere. Anderen houden zich bezig met de verlichting en/of de koffie ook niet onbelangrijk. Met een koekje nog wel. Onze horeca mensen weten hoe ze de mannen moeten verleiden tot nog grotere daden. Ondertussen worden er nog steeds tombola spullen binnen gebracht. Dat beloofd wat voor de showdagen. De caviabak is race klaar. Ook het onderkomen voor hopelijk veel en hard kraaiende hanen staat op z’n plek. De vlaggetjes gaan uit en het plastic rondom de kooien kan straks weer het nodige verhullen. Kortom, weer blijkt maar eens dat het gezegde “met veel handen schiet je lekker op” ook hier geldt. Om half tien gaat de sirene en “houwen we de pin erin” zoals dat heet.

Morgen weer een dag.

Dag 3

De dinsdagavond, nog altijd de dag ná maandag. Het aantal mensen dat komt helpen is minder. Ik denk, dat het merendeel denkt, het meeste werk is gedaan. Het overige lukt de rest ook wel. Een logische gedachte maar bedenk dan, dat een huis opbouwen minder werk is, dan het afbouwen. En in de afbouwfase zitten we nu. De hokken zijn genummerd en de “vloerbedekking” gaat in de kooien. Niet te veel, niet te weinig. De duiven op beukensnippers, de kippen op krullen en de konijnen op stro. Zo hebben we dat afgesproken. Voer- en drinkbakjes worden geplaatst. Een paar mensen zijn al bezig met de aankleding. Sommige dingen goed voorbereid, andere ideeën ontstaan spontaan. De geur van stro en krullen hangt in de ruimte. Het begint er op te lijken. Hier en daar knippert nog een TL lamp, zal wel door de wisselstroom komen. Ongetwijfeld komt ook dat goed. Net zo goed als dat er een oplossing gevonden is voor de koelkast. Die blijft nu ook s’nachts aan. Want na gedane arbeid is het goed rusten, liefst met een pilsje, koud wel te verstaan. Even na genieten, de sfeer is goed, moppen gaan over de tafel. Meestal over ambtenaren, waarom weet ik niet. Zoals: Weet je wat het snelste beroep ter wereld is: gemeente ambtenaar. Hoezo? Die moeten tot vijf uur werken en zijn al om 4 uur thuis. Het blijft gezellig zo’n show opbouwen

Morgen weer een dag.

Dag 4

Woensdag. De afbouw is in volle gang, Cruyff zou zeggen, elk nadeel heb z’n voordeel. Minder dieren betekent meer ruimte om aan te kleden. En dat is wat er vanmiddag gebeurt. Een paar leden kuren hun creativiteit uit op de TT ruimte en het moet gezegd, er zijn creatievelingen bezig deze middag. Ogenschijnlijk overbodige rommel verandert in prachtige in het oog springende creaties, prachtig in het licht gezet door weer een andere specialist. Inmiddels wordt de vulling van de tombola binnen gebracht. Blokker kan er jaloers op zijn. Enn attribuut gaat niet naar de tombola. Een kroonluchter, zo weggelopen uit een of ander groot herenhuis, wordt in de tt ruimte opgehangen. Verhoogt de huiselijke sfeer, zorgt dat de inzendingen zich straks thuis voelen. De vijver wordt inmiddels geïnspecteerd en akkoord bevonden. Buiten kondigen spandoeken een groot evenement aan. Langzaam maar gestaag wordt er toe gewerkt naar een hoogtepunt. We zitten nog steeds in de afbouw fase. Er moet toch nog wel wat gebeuren, vooral in het vooronder, de entree, daar waar we straks met de benen buiten hangen, maar waar we nu nog wel wat handjes kunnen gebruiken. Daar kunnen we, zoals afgesproken, morgen een begin mee maken. En dan zijn we pas echt klaar. Ook dat gaat weer lukken, let maar op.

Tot morgen

Dag 6

De puntjes op de i. Vandaag, donderdag, komt er leven in de brouwerij. Eindelijk zal de ruimte zich vullen met de ons bekende geluiden, kakelende hanen, koerende duiven en stampende konijnen. Maar tot die tijd, alles in gereedheid brengen. Alles wordt uit de kast gehaald om het geheel zo fraai mogelijk aan te kleden. Karrevrachten spullen worden naar “voren gesjouwd” om tombola en keuken bedrijfsklaar te maken. Alleen al met de tombolaspullen hadden we de showroom kunnen vullen. Miss Blokker zet alles op de juiste plek. Ondertussen wordt in de keuken de zoveelste kan koffie gezet. Ook de inwendige mens wordt niet vergeten. De eerste bewoners arriveren. Pootjes worden gepoetst en veren glad gestreken. Iedereen heeft zo zijn eigen bedrijfsgeheimpjes om de pootjes aan het glimmen te krijgen. Zo tegen acht uur zitten de meeste dieren in de hokken en kan de dierenarts zijn ronde doen. Alles ok. Een laatste inzender is nog bezig met het oppoetsen van zijn dieren. Hij denkt zeker dat het gezegde “de laatste zullen de eerste zijn” ook op de prijzen van toepassing is. Kan zijn. Morgen zullen we het weten. De lichten gaan uit, morgen de grote dag, de keurdag.

Dag 7

Vandaag, de dag des oordeels. Vandaag komen we te weten of we werkelijk kampioenen in de kooien hebben zitten. Spiedende blikken gaan over onze dieren. Witte veertjes, klittende haartjes alles zal ontdekt worden. De bestelde keurmeesters vellen straks een oordeel. Die moet weg, die kan blijven en dan heb ik het over de dieren. De koffie pruttelt, de eerste broodjes worden gesmeerd. Nog gauw effe wat pootjes poetsen, haren glad strijken. In de tombola hoek breek je de nek over de aangeleverde spullen. Ongelooflijk wat er bij elkaar gesprokkeld is. Ook de keuken is er klaar voor, laat ze maar komen. En dat doen ze. Onze “kantine” loopt vol. Keurmeesters met gewichtige tassen sloeberen hun eerste koffie. Ze maken een eerste dierenrondje. De eerste indruk is straks een daalder waard. Ze maken kennis met de hun toebedeelde schrijvers. Dan rust in de tent. Geconcentreerd wordt elk dier bekeken en betast. Iedereen die niks met de keuring van doen heeft gaat verder met waar we al de hele week mee bezig zijn, de aankleding. De showruimte begint floriade achtige trekjes te vertonen. De keuring verloopt zo voorspoedig, dat de gasbranders op hoog moeten om de soep en het vlees op tijd warm te hebben. Maar ook dat lukt. Aan het gesmak te horen smaakt het. Inmiddels gaat de catalogus ploeg aan het werk om eindelijk eens een catalogus zonder fouten te maken. Het ellendig lang rondjes lopen om de catalogus “te rapen” zoals dat heet hoef al lang niet meer. Het meeste ligt al op volgorde en is in de loop der jaren geminimaliseerd. De kampioenen gaan op de foto, tenminste als ze stil willen blijven staan. Een laatste pilsje en dan gaat het licht uit, en niet alleen in de tt ruimte. Hier en daar beginnen toch lichtelijk walletjes onder de ogen te ontstaan. De inspanningen van de afgelopen dagen beginnen hun tol te eisen. Morgen weer een dag, de eerste showdag met feestavond.

Dag 8

Nu de spanning onder de inzenders wat is weg ge-ebt, kan het genieten beginnen. Vandaag komt het publiek kijken naar wat we er van gebakken hebben. Miss Blokker staat op haar post, haar collega’s van de keuken staan eveneens paraat. De geur van verse koffie is al van verre te ruiken. De cavia’s die straks moeten gaan rennen in hun cavia bak staan gespannen in de startblokken. De knuffel konijnen krijgen een laatste inspectie beurt. Kortom KSV is er klaar voor. Laat ze maar komen, die drommen mensen. De sfeer is goed. Het is niet echt druk, maar wel gezellig. Kinderen rennen van hot naar her en komen ogen te kort. Maar ook de wat grotere mens geniet van al het moois. De zon doet goed z’n best om het nog mooier te maken, al denken met name de konijnen er wel anders over. Af en toe hilarisch gelach als de cavia het juiste deurtje vindt. Konijntjes worden suf geknuffeld. Niemand gaat met lege handen naar huis, soms gekregen, soms gekocht. In onze kantine is volop levendigheid . De koffie en drankvoorraad slinkt zienderogen. En dan moet de feestavond nog beginnen. Half acht, de kantine is nog bijna leeg. Ik denk dat menigeen de klok al achteruit heeft gezet. Maar op enig moment loopt het vol en wordt de pot verdeeld. De aansluitende loterij verloopt hilarisch, zeker als de hoofdprijs valt, een weekendje wenen voor twee personen. Pas als het bijbehorende pakje is uitgepakt valt het kwartje, uien. Moe maar voldaan zoals het heet is om 23.00 uur de koek (en het bier) op. Lichten uit en deuren sluiten, maar dat kan pas nadat Anny is opgetrommeld om de sleutel van de “voordeur” te komt brengen. Want die was, evenals vorig jaar, vergeten.

Morgen weer een dag, de laatste show dag.

Dag 9

Ik vind hanen verschrikkelijke wezens. Thuis halen ze het bloed onder je nagels vandaan door de hele dag te kraaien en als ze het moeten doen ze het niet. Vandaag, zondag, de dag van de hanenkraai wedstrijd. Alles is in gereedheid gebracht. Zelf de pers is aanwezig. Ik doe m’n best de spelregels uit te leggen. Er heerst een stemming van jolijt, maar tot onze grote spijt, de hanen wilden geen kraaitje kwijt. (Sinterklaas is onderweg, vandaar) één haan had zelfs het lef er tussen uit te gaan. Die had zeker van de halve haan gehoord. Verder is het een typische laatste showdag. Iedereen is relaxt, drinkt wat koffie, eet een broodje worst, buurt wat met familie die op bezoek is of duwt de cavia’s wat aan. Want die hebben er ook al niet meer al te veel zin in. De tombola doet nog wel goede zaken, maar is ondanks dit niet leeg te krijgen. Langzaam kruipt de net verzette klok naar vier uur. Ineens is er weer volop actie. Iedereen weet wat hem op haar te doen staat. Alles verloopt relatief rustig en relaxt. Iedereen weet wat er te doen staat. Wat in een week is opgebouwd, is nu in 3 uurtjes afgebroken. Het deed iemand de opmerking maken, het is net als koken, je doet er 3 uur over om iets lekker te maken en in 15 minuten is het op. Als je er maar van genoten hebt zou ik zeggen en er viel de afgelopen dagen veel te genieten. Om 19.00 uur zitten we “aan de chinees.” Eindelijk krijgt Jo ook haar frietje met. Belofte maakt schuld. Eetbare en bederfelijke restanten van de tombola worden verloot onder de vrijwilligers. Restanten van de chinees verdwijnen in de vuilniszak. Een enkeling eet nog de hele week chinees thuis. Dan gaat voor de laatste keer het licht uit en de deur op slot. Rest ons morgen nog wat gehuurde of geleende spullen terug te brengen. Dan zit onze 33e clubshow er definitief op. We hebben het toch maar weer gefikst.

PS: kijk eens op onze site naar de foto’s. Daar kun je alles nog eens na zien.

Tekst geschreven door:

Henk

"1" / " 22 "
getimagesize() example
"2" / " 22 "
getimagesize() example
"3" / " 22 "
getimagesize() example
"4" / " 22 "
getimagesize() example
"5" / " 22 "
getimagesize() example
"6" / " 22 "
getimagesize() example
"7" / " 22 "
getimagesize() example
"8" / " 22 "
getimagesize() example
"9" / " 22 "
getimagesize() example
"10" / " 22 "
getimagesize() example
"11" / " 22 "
getimagesize() example
"12" / " 22 "
getimagesize() example
"13" / " 22 "
getimagesize() example
"14" / " 22 "
getimagesize() example
"15" / " 22 "
getimagesize() example
"16" / " 22 "
getimagesize() example
"17" / " 22 "
getimagesize() example
"18" / " 22 "
getimagesize() example
"19" / " 22 "
getimagesize() example
"20" / " 22 "
getimagesize() example
"21" / " 22 "
getimagesize() example
"22" / " 22 "
getimagesize() example